Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
Zespół Szkół Spożywczych i Hotelarskich
ul. św. Brata Alberta 1, 26-600 Radom
Previous Next Play Pause

Czekolada to przysmak szanowany na całym świecie, przez najmłodszych i tych nieco starszych. Uwielbiana, doceniania za swoje walory smakowe i właściwości czekolada obchodzi także swoje święto. 

12 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Czekolady. Jej jedzenie raz na jakiś czas jest wskazane nawet osobom na diecie - ma dużo magnezu, a do tego działa pobudzająco.

Czekolada ma długą historię. Na początku nie była jednak słodką przekąską i dodatkiem do dań i deserów, ale gorzko-pikantnym napojem, pitym przez Majów i Azteków. Oni jako pierwsi opracowali sposób obróbki kakaowca. Rozcierali owoce tego drzewa, fermentowali, mielili i następnie prażyli. Później dodawali wodę, chilli, pieprz, kukurydzę, miód i suszone płatki kwiatów. Dzisiejsza postać czekolady pojawiła się w Europie w XVI wieku, a jej popularność na dworach wzrosła dopiero sto lat później. Wtedy też produkowano czekoladę na skalę przemysłową, wykorzystując cukier i formując słodki kruszec w fantazyjne kształty. To zasługa nadwornego mistrza kuchni Ludwika XIII o nazwisku Pralin. Na jego cześć słodkie, rozpływające się w ustach czekoladowe cukierki nazwano pralinami.

W Polsce Dzień Czekolady obchodzimy 12 kwietnia. Wszyscy wielbiciele słodkiego przysmaku mają więc mnóstwo sposobności, by uczcić doskonałe odkrycie, jakim jest czekolada. Ten dzień uznany został za datę przywiezienia ziaren kakaowca do Europy. Ich odkrywcą i osobą odpowiedzialną za rozpowszechnienie był nie kto inny jak Krzysztof Kolumb. Przełomowy moment miał miejsce w XV wieku, jednak na tabliczkę czekolady musieliśmy czekać jeszcze długo.

Tego dnia warto się przyjrzeć zaletom czekolady.

  • Czekolada jest źródłem aminokwasów i serotoniny, poprawiających nastrój i redukujących stres.
  • Jedzenie jej powoduje również uruchamianie produkcji endorfin - substancji stymulującej poczucie szczęścia.
  • Jeden ze składników, kakao, również podejrzewany jest o wspomaganie pracy mózgu. Są to jednak badania wstępne i nie potwierdzone na szeroką skalę.
  • Zawarte w kakao przeciwutleniacze również są korzystne dla naszego organizmu.
  • Jest to jedna z najlepszych substancji do regulowania poziomu cukru - cukry zawarte w czekoladzie szybko się w wchłaniają, a wraz z żelazem, magnezem, witaminą E, i kwasami tłuszczowymi stanowią jedną z najzdrowszych słodkich przekąsek.

Czekolada - rodzaje i skład
Każdy wielbiciel czekolady wie zapewne, że robi się ją z miazgi kakaowej oraz tłuszczu (kakaowego lub roślinnego) z dodatkiem substancji słodzących i mlekiem w przypadku czekolady mlecznej. Oczywiście do wyrobu czekolady używa się także mnóstwa dodatków. Rodzaje czekolady różnią się od siebie głównie zawartością procentową miazgi kakaowej. I tak:

  • czekolada gorzka zawiera min. 70% miazgi kakaowej,
  • mleczna zawiera około 25-50% miazgi, a dodatkiem jest mleko i wanilia,
  • czekolada deserowa zawiera ponad 50% miazgi kakaowej,
  • czekolada biała to odmiana, do której nie dodaje się kakao.

Każdy zając szpinak jada to na skoki dobra rada
Hopsa sa ram pam pam od szpinaku siłę mam

W jakim celu został ustanowiony?
Głównym zamierzeniem jest oczywiście wzbudzanie zainteresowania szpinakiem wśród społeczeństwa ze względu na jego wspaniałe właściwości. Jego liście są niezwykle zdrowe za sprawą znajdujących się w nich witamin np. C oraz przeciwutleniaczy i luteiny. Zawiera one także takie witaminy jak A, E, B6, żelazo, potas oraz kwas foliowy. Szpinak warzywny jest również bogatym źródłem białka, karotenoidów oraz błonnika. Szpinak często kojarzy się z dzieciństwem. Wiele osób było zmuszanych do spożywania go, dlatego nierzadko wzbudza w nas obrzydzenie. Dobrze doprawiony szpinak potrafi jednak być rarytasem.

Dlaczego powinniśmy jeść szpinak? 
Głównym powodem jest fakt, iż chroni on nasz organizm przed miażdżycą oraz posiada właściwości antynowotworowe. Ma on ogromny wpływ na nasz układ nerwowy. Dzięki dużej zawartości magnezu jesteśmy mniej zestresowani. Jest szczególnie polecany osobom z nadciśnieniem, ponieważ zawarty w nim potas obniża je. Zawiera także duże ilości żelaza, które ma wpływ na produkcję czerwonych krwinek. Szpinak jest źródłem kwasu foliowego, dlatego polecany jest kobietom w ciąży. Zawarte w nim witaminy z grupy B obniżają cholesterol, natomiast witamina E opóźnia starzenie organizmu. Wskazany jest również dla osób będących na diecie, ponieważ zawiera błonnik przyśpieszający przemianę materii oraz jest mało kaloryczny. Należy pamiętać również o tym, iż szpinak zawiera w sobie kwas szczawiowy. Nie powinien być spożywany przez osoby chorujące na dnę moczanową, choroby nerek, kamicę, refluks. Zapalenie stawów, reumatyzm. Nie zaleca się spożywać go również przez osoby, które mają problemy z tarczycą, gdyż zawarte w nim goitrogeny mają wpływ na przyswajanie jodu. Szpinak jest bogatym źródłem witamin, dlatego osoby, które nie cierpią na żadną z wyżej wymienionych chorób powinny go od czasu do czasu spożywać.   

Działanie szpinaku
Wymienione wyżej właściwości mają pozytywne działanie na prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Szpinak działa m.in.: przeciwnowotworowo, przeciwmiażdżycowo, usprawnia pracę układu nerwowego, zmniejszają uczucie łaknienia, chroni przed chorobami układu krążenia, pomaga w krzepnięciu krwi. Zalecany jest m.in. kobietom w ciąży dzięki dużej zawartości kwasu foliowego, który zmniejsza ryzyko uszkodzenia układu nerwowego płodu.

Jak przechowywać szpinak?
Gdy jest on nieumyty, szpinak powinien być przechowywany w lodówce, najlepiej w woreczku foliowym, jednak należy go luźno zapakować. Dzięki temu nie straci on wartości odżywczych i będzie świeży przez kilka następnych dni. W momencie, gdy szpinak jest już ugotowany należy go spożyć w przeciągu 24 godzin. Warto wiedzieć, iż w formie mrożonej roślina zachowuje większość składników odżywczych.

Polędwica ze szpinakiem i sosem malinowym

Czas przygotowania: 20 minut
Ilość osób: 6
Składniki: 500 g młodych liści szpinaku, 300 g polędwiczki wieprzowej, 3 łyżki oliwy z oliwek, 2 łyżki musztardy Dijon, 1 łyżka miodu, 3 łyżki octu winnego czerwonego, 50 g mrożonych malin, 1 opakowanie Sosu sałatkowego Balsamicznego z malinami Knorr, 100 g marynowanych cebulek, 1 ząbek czosnku, 2 łyżki Przyprawy do wieprzowiny Knorr, 3 łyżki oleju roślinnego do smażenia, 2 kajzerki, 50 g suszonej żurawiny, 100 g sera koziego, 0,5 łyżki cukru.
Sposób przygotowania:
1. Przekrój na pół cebulki. Kajzerki pokrój w kostkę 1 cm. Liście szpinaku umyj oraz pokrusz kozi ser.
2. Usuń z polędwicy błony, przerosty tłuszczu i żyłki. Następnie posyp mięso Przyprawą do wieprzowiny Knorr, podsmaż na oleju z każdej strony na patelni i wstaw do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na 15 minut. Kawałki bułki skrop lekko oliwą z oliwek i włóż wraz z mięsem ponownie do piekarnika na około 10 minut, aż grzanki zrobią się rumiane. Mięso odstaw do schłodzenia. Po ostygnięciu pokrój polędwiczkę w cienkie plastry i porozkładaj na półmisku.
3. Delikatnie skarmelizuj cukier na patelni pozostałej po przyrządzaniu mięsa. Wrzuć i podsmaż cebulki.
4. Przygotuj mikser. Do kielicha wrzuć czosnek, musztardę, maliny oraz wlej ocet winny, miód i oliwę z oliwek. Wszystko zmiksuj i dopraw Sosem sałatkowym Balsamicznym z malinami Knorr.
5. Na półmisku z kawałkami polędwiczki rozłóż liście szpinaku i posyp je cebulkami, kawałkami koziego sera, grzankami i suszoną żurawiną. Danie polej malinowym sosem. 

Inne wcielenie szpinaku

Szpinak to świetny materiał do zrobienia przekąsek na rozmaite okazje. Warto wziąć pod uwagę, że podstawą szpinakowych przepisów jest czosnek, który idealnie wzbogaca jego smak. Jeśli dodatkowo połączycie go z serem, możecie mieć pewność, że domownicy będą dopytywać o dokładki. Fantastycznie na talerzach prezentują się różnorodne roladki ze szpinakiem. W tej wersji nawet zwykła pierś z kurczaka zamieni się w potrawę bankietową. Zielony kolor szpinaku pięknie kontrastuje z mięsem łososia, więc i o tym zestawie pamiętajcie, gdy chcecie zabłysnąć w czasie świąt i uroczystości. Wszystkie składniki możecie umieścić w cieście francuskim lub filo. Ich przyrządzenie jest na tyle proste, że poradzą sobie z nim nawet początkujący szefowie kuchni. Daje to też możliwość manewrowania wielkością porcji. Przygotujecie albo jedną dużą potrawę, albo mniejsze kąski do zjedzenia na dwa gryzy. Absolutną klasyką wśród dań ze szpinakiem jest wytrawna tarta na kruchym spodzie. Warzywo świetnie wygląda i smakuje w risotto i daniach makaronowych. Cannelloni nadziewane szpinakiem, a może zielona wariacja na temat tradycyjnej lasagne? Trudno będzie doczekać się degustacji. Ze szpinaku przygotujecie też rodzaj gęstego dipu, idealnego do mięs i chrupiących przekąsek. Muffiny jadacie wyłącznie w porze deseru? Babeczki na słono ze szpinakiem będziecie chcieli widywać na swoich talerzach znacznie częściej. Jak widać, szpinakowych inspiracji jest mnóstwo. Jeśli nie możecie zdecydować się, który przepis wypróbować jako pierwszy, proponujemy wytrawne babeczki ze szpinakiem – pyszne i niebywale efektowne.  

Nasiona roślin strączkowych były obowiązkowym elementem tradycyjnej polskiej kuchni naszych przodków. W Polsce najpopularniejszymi roślinami strączkowymi są fasola, groch, bób, soczewica, ciecierzyca, soja. Poza możliwością urozmaicenia diety i zamianą dla produktów mięsnych, spożywanie nasion roślin strączkowych niesie także wiele korzyści dla zdrowia.
Nasiona roślin strączkowych dostarczają duże ilości błonnika pokarmowego, który pełni szereg ważnych funkcji w organizmie: reguluje perystaltykę jelit, zwiększa objętość stolca i ułatwia wypróżnianie, zwiększa wydzielanie z kałem kwasów żółciowych oraz cholesterolu, przez co ma zdolność do obniżania jego poziomu. Błonnik pokarmowy pomaga w walce z nadmierną masą ciała poprzez zdolność do wiązania wody, w wyniku czego daje uczucie sytości na dłużej. Ma wpływ na poprawę metabolizmu u chorych na cukrzycę przez opóźnienie wchłaniania glukozy.
Strączki są źródłem witamin z grupy B niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego oraz składników mineralnych, takich jak żelazo, wapń, fosfor, magnez, jod i potas. Nasiona roślin strączkowych charakteryzują się niskim indeksem glikemicznym, są zatem polecane pacjentom z cukrzycą oraz insulinoopornością. Ponadto, mają one wysoki Indeks Sytości, dzięki czemu po ich spożyciu uczucie najedzenia utrzymuje się dłużej.
Strączki, w tym soja, są bogate w lecytynę, która wpływa korzystnie na pracę mózgu, poprawia koncentrację oraz pamięć. Istnieją badania naukowe potwierdzające zmniejszone ryzyko zachorowania na choroby serca, miażdżycę, a także niektóre nowotwory wśród osób regularnie spożywających nasiona roślin strączkowych.
Rośliny strączkowe są bardzo dobrym źródłem białka – zawierają bowiem najwięcej białka spośród wszystkich roślin uprawnych. Odpowiednie połączenie roślin strączkowych z innymi produktami spożywczymi w jadłospisie pozwala na uzyskanie białka pełnowartościowego. Mitem jest, że osoby będące na diecie wegetariańskiej czy wegańskiej są pozbawione możliwości spożywania wysokiej jakości białka.
Połączenie w jednym posiłku roślin strączkowych z produktami zbożowymi, uzupełniamy skład aminokwasowego białka. Spaghetti z gotowaną soczewicą, pieczywo z pastą z ciecierzycy czy gulasz z fasoli i warzyw podany z chlebem stanowią źródła białka tak samo pełnowartościowego pod względem kompletu aminokwasów, jak białko zwierzęce. W piramidzie zdrowego żywienia rośliny strączkowe są umieszczone na tym samym piętrze co mięso, ryby i jaja. Czyli, powinny stanowić zamiennik dla mięsa i regularnie pojawiać się w jadłospisie. Mają szerokie zastosowanie kulinarne i na pewno trafią w gusta smakowe większości konsumentów, pozwalając jednocześnie na poprawę jakości diety i niosąc korzyści dla zdrowia.

KOTLECIKI Z CIECIERZYCY I KASZY JAGLANEJ
Składniki: 1/3 szklanki kaszy jaglanej; ¾ szklanki ziaren ciecierzycy; 1 cebula; 2 ząbki czosnku; przyprawy: sól, pieprz, kmin rzymski, kurkuma, oregano, papryka ostra; 1 jajko, 3 łyżki otrębów; oliwa do smażenia lub pieczenia
Wykonanie: Kaszę kilkukrotnie przepłucz na sicie a następnie ugotuj zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedź i ostudź. Moczoną uprzednio przez kilka godzin ciecierzycę ugotuj, odcedź, ostudź i zmiksuj razem z kaszą pozostawiając drobne kawałki. Cebulę i czosnek posiekaj i zeszklij na patelni i dodaj do ciecierzycy i kaszy. Dodaj jajko, przyprawy oraz otręby i wymieszaj całość. Z powstałej masy wyrób kotleciki. Usmaż je na patelni z niewielką ilością tłuszczu lub wyłóż na skropioną oliwą blachę i upiecz w piekarniku na złoty kolor. Podaj z sałatką ze świeżych warzyw.

PASTA Z CZERWONEJ SOCZEWICY
Składniki: 1 szklanka suchej soczewicy czerwonej; 100 g pomidorów bez skórki, 3 suszone pomidory w oleju, 2 łyżki oliwy, sok z połowy cytryny, sól, szczypta cukru Wykonanie: Soczewicę dokładnie opłucz kilkukrotnie pod wodą, aż woda będzie przezroczysta. Następnie wlej wodę na 2 cm powyżej ziaren, dodaj szczyptę soli i gotuj około 10 minut – do miękkości soczewicy. Ugotowaną soczewicę odcedź i ostudź. Zmiksuj blenderem na pastę. W osobnym naczyniu zmiksuj ze sobą suszone pomidory, świeże pomidory bez skórki, oliwę, sok z cytryny, przyprawy. Wymieszaj ze sobą obydwie pasty. Zjedz z pieczywem pełnoziarnistym.

WEGETARIAŃSKA FASOLA PO BRETOŃSKU
Składniki: ¾ szklanki suchej białej fasoli; 100 g pomidorów bez skórki, 1 papryka czerwona, 1 cebula, 2 ząbki czosnku, ¾ szklanki passaty pomidorowej, 1 łyżka oliwy, przyprawy: liść laurowy, ziele angielskie, oregano, bazylia, majeranek, papryka mielona, papryka mielona wędzona
Wykonanie: Dzień wcześniej wieczorem fasolę zalej wodą i mocz przez całą noc. Przed ugotowaniem odcedź i zalej świeżą wodą, dodaj liść laurowy i ziele angielskie. Następnie zagotuj wodę z fasolą, po zagotowaniu przykryj pokrywką i gotuj około godziny – sprawdź, czy fasola jest już miękka. Odlej wodę i posól fasolę. Paprykę pokrój w kostkę i z grilluj na patelni, następnie odłóż na talerzyk. Pomidory sparz i obierz ze skórki. Pokrój je w kostkę. Cebulę posiekaj i zeszklij na oliwie. Dodaj do niej pokrojone pomidory, przeciśnięty przez praskę czosnek i przyprawy. Duś razem przez około 20 minut, po tym czasie przełóż do garnka z odcedzoną fasolą. Dodaj passatę pomidorową, papryczkę mieloną i wędzoną oraz zgrillowaną wcześniej paprykę. Podgotuj razem przez krótką chwilę i przełóż na talerz. Zjedz z kromką pieczywa pełnoziarnistego.

Back to top